HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

7 september 2008 - De laatste dagen bij Boston Crusaders

Allentown, iedereen die DCI gelopen heeft, herinnert zich Allentown als geen ander. Na een heerlijke dag repeteren waren we op weg richting het station. Daar aangekomen was het tijd voor de inmiddels routine geworden warming-up. Deze deden we in een mooi park met een enorme vijver. Bij mijn eerste stap op het veld was ik zoals bij elke regional overweldigd door het publiek. Maar de show ging zeer goed, tot die dag de beste show van het seizoen.

 

Na Allentown stonden er 2 full-rehearsal days op het programma.

Buffalo, Eenmaal aangekomen bij het enorme stadion van de Buffalo Bills was het tijd voor de warming-up. Dit was weer 1 van de shows die me me nog lang zou bijstaan.


Naast ons was een senior corps aan het warming-uppen. Maar dan niet zoiets als the Bucaneers, maar echt senior. Ik denk dat de gemiddelde leeftijd een jaar of 60 was. Maar ze gingen er allemaal voor! Onze show die dag ging ook goed, het was niet het beste exemplaar, maar toch zeker niet slecht.

 

Canton, vandaag waren we in Canton, Ohio thuisbasis van The Bluecoats. Na een goede warming-up was het tijd voor de show. De staff had een goede weg binnendoor gevonden dus die namen we ook. Allen waren ze vergeten dat er zandpaden waren dus helemaal onder het stof kwamen we aan in de gate. Tegenover de vorige twee stadions was dit maar een klein stadion. De show was geweldig, je kon gewoon elkaars energie voelen.


Na de show hadden we zoals altijd nog wat tijd om iets te eten, andere corpsen te kijken als die er nog waren enz. Na Canton gingen we op weg naar onze allerlaatste Housing-site.

 

Clay-City, in dit gehuchtje brachten we onze laatste vijf dagen door. We hadden eerst nog twee full-rehearsal days. De eerste was gewoon een standaard dag hard werken met aan het eind van de dag een run. De tweede dag was iets korter want 's avonds was het jaarlijkse banquet. Dit banquet was geweldig. Eerst hebben we heerlijk gegeten en daarna hebben we onze performance van Allentown bekeken. Daarna gingen we de jaarlijkse awards uitreiken. Bij de tweede award Begon de corps directeur met de woorden. Deze award is voor onze overzeese vriend. Zo slim als ik ben had ik het nog niet eens in de gaten, tot hij mijn naam noemde. Ik had de award 'most improved marching performer' gewonnen. De woorden die de corps directeur zei zullen mij eeuwig bij blijven.

 

Bloomington, Na twee uur rijden waren we dan eindelijk in Bloomington. Eenmaal uit de bus gewoon weer de dagelijkse routine: Warming-up en dan richting het veld. Een enorme tribune niet helemaal vol maar goed het was nog geen finals. De show ging lekker. Helemaal kapot van die 11 minuten show gingen we van het veld af. Gelijk toen ik uit de gate kwam stonden daar mijn ouders. Heerlijk is het om je ouders na zo’n lange tijd weer in de armen te kunnen sluiten. Veel tijd om ze te spreken had ik niet we moesten gelijk klaar maken voor een groepsfoto. Daarna gingen we terug naar Clay City.

 

Semi-finals, na weer een heerlijke dag gerepeteerd te hebben was het tijd voor semi-finals. Heerlijk was het om die show te lopen. Alle zenuwen had ik die dag ervoor achtergelaten. Een zeer goede show en na afloop waren mijn ouders er weer. Deze keer had ik gelukkig meer tijd om met ze te praten.

 

Finals-day, vandaag was het een spannende maar toch ook wel een treurige dag. Vandaag zou het de laatste keer zijn dat wij Neocosmos op het veld zouden brengen. We begonnen onze dag zoals gewoon met repeteren. Daarna al onze bagage in de bus en alles schoonmaken voor vertrek. Na 2 uur rijden waren we in Bloomington. Een heerlijke warming-up en daarna voor de allerlaatste keer naar het veld. Stampens vol zat die tribune het publiek ging al uit zijn dak nog voor wij begonnen. Het gevoel om op finals te staan is geweldig alsof je in een droom bent beland. De show ging zeer goed. Na afloop kregen we de kans om nog even vlug wat te gaan eten want dat hadden we nog niet echt gedaan. Toen was het opstellen voor de olympic retreat, iedereen was foto´s aan het maken met en van elkaar.

Moe maar zeer voldaan kan ik terug kijken op het seizoen 2008. En ik wil dan ook zeker iedereen via deze weg danken die dit voor mij heeft mogelijk gemaakt ( showband Sas Van Gent, Juliana Drum & Bugle corps en mijn ouders). Natuurlijk gaat ook mijn dank op naar de leden en bestuur Dutch in DCI.

 

Aan iedereen die erover denk om DCI te gaan lopen, stop met denken en ga ervoor.
Met wilskracht kom je ver.

 

Coen Goethals

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.