HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

12 augustus 2012 - De laatste keer - bericht van Jan

Voor mezelf, om over een half jaar terug te lezen met een glimlach op mijn gezicht:
De laatste keer “Wake up Crown” van Mike.
De laatste keer mijn matje en slaapzak zo snel mogelijk oprollen om ze in de zak te krijgen voordat mijn lekke zelfopblazende matje zichzelf opblaast.
De laatste keer in het gele sectie broekje, het smerige witte shirt en de gigantisch stinkende sportschoenen.
De laatste keer ontbijten met vier soorten ontbijtgranen en limonade uit plastic porselein, de allereerste keer met koffie.
De laatste keer stress om mijn spul, dat uit mijn tas lijkt te zijn geëxplodeerd, op tijd in mijn tas te krijgen.
De laatste keer mijn 3,5 liter waterkoeler opvullen.
De laatste keer BK (al zes jaar bij Crown) achter de microfoon in de bus waarop Shea als altijd “SIX BEAT TICK” roept.
De laatste keer stretchen met de blazers met als laatste achtergrondnummer ons hypelied, “Love on Top” van Beyonce (met vier toonsoortmodulaties).
De laatste keer het volkslied (dat ik een paar weken geleden, een regel per dag, in de douche geleerd heb) zingen terwijl we het boogje opzetten voor onze subsectierepetitie.
De laatste keer onze handdoeken in een ripple neergooien tijdens het opzetten van de brasscirkel.
De laatste keer “Bring it in” van Matt Harloff, waarop wij de cirkel inrennen.
De laatste keer het dansje van Szabo, dat een ritueel is voor het verzoek te mogen zitten in plaats van te blijven staan tijdens het praatje van Matt na de “Bring it in”.
De laatste keer “Air with Steve” waarbij we ademhalingsoefeningen doen met Steve Mason.
De laatste keer ensemblerepetitie, voor de eerste keer met alle staff tegelijk aanwezig.
De laatste keer “Six-to-twentyfive”, het eerste en voor mij moeilijkste stuk van de show.
De laatste keer “Gush and go”, waarbij je naar je waterkoeler rent, een slok neemt en terugrent.
De laatste keer een prachtige pianosolo van Nick in de waterbreak.
De laatste keer “Bon Apetit” van Brian Soles als aanduiding dat we een pauze hebben.
De laatste keer “Da da out” waarbij we onze waterkoelers neergooien in plaatsvan neerzetten, een referentie naar de gaurd die “Dut dut out” roept voordat ze iets de lucht ingooien en tegelijk een referentie naar de Blue Devils show met dada kunst.
De laatste keer commentaar van bepaalde medeleden dat ik iets fout doe.
De laatste keer “Nog één keer” waarbij altijd bedoelt wordt “Nóg een keer”
De laatste keer “Last call” waarbij de echte laatste keer wordt bedoeld.
De laatste keer een volledige run van de show in de zon.
De laatste keer toeterpoetsen.
De laatste keer voedsel van de foodtruck, van al die superaardige vrijwilligers die altijd vrolijk zijn en je altijd willen helpen.
De laatste keer zinloos douchen omdat je daarna in je unitard toch meteen weer heel veel zweet.
De laatste keer een busrit naar de show.
De laatste keer een officiële mededeling van drum major Mike, beginnend met “Mike on the Mike” en eindigend met “Bitches”.
De laatste keer omkleden in de bus.
De laatste keer “Band of Brothers” zingn.
De laatste keer “Up in four, down in four”, gevolgd door de laatste keer “One, TOE, ev-ry TOE”, dezelfde oefening in dubbel tempo.
De laatste keer “The Finisher”, waarbij we in één blok superlangzaam naar voren marcheren, het hypemoment van de visuele warming-up.
De laatste keer de cirkel opzetten.
De laatste keer “Nine count air”, “Two note lipslur”, “Frozone”, “Elastigirl” en nog wat andere oefeningen.
De laatste keer stemmen met Steve, Corey en Bob.
De laatste keer in het sectieboogje staan tussen Lindsey en Will.
De laatste keer “Tuning Sequence”, het enige moment in de warming-up waarbij je voluit mag scheuren en het hypemoment van de brass warming-up.
De laatste keer Katie: “Never stop fighting”, wij: “TILL THE FIGHT IS DONE”.
De laatste keer naast Josh lopen naar het stadion met een hoofdknikje als showhype.
De laatste keer de box-waarbij-we-onze-duimen-omhoog-doen-wanneer-onze-handen-elkaar-raken preshow hype met (Angry) Tyler.
De laatste keer preshow speech van Jim Coates.
De laatste keer “Carolina on My Mind' zingen.
De laatste keer “Corps time hud” van Mike.
De laatste keer het veld op lopen terwijl we met z´n allen zachtjes beatboxen om in tempo te blijven.
De laatste keer highfiven met alle tenors.
De laatste keer dansen met Laura.
De laatste keer naar set 6 rennen.
De laatste keer “Drum Corps International is proud to present... Carolina Crown”.
De laatste keer bijna crashen met Lindsey in set 12.
De laatste keer bijna crashen met Tyler in set 24.
De laatste keer bijna crashen met Paul in set 27.
De laatste keer bijna crashen met Chris in set 48.
De laatste keer bijna crashen met Sarah in set 49.
De laatste keer bijna crashen met Matt in set 58.
De laatste keer dansen met Sammie.
De laatste keer schaatsen in set 72.
De laatste keer bijna crashen met iedereen in de “Scrambler”, in het midden van Whimsy.
De laatste keer veel noten in weinig tijd spelen in Maniacal.
De laatste keer over de vloer rollen in Promenade 3.
De laatste keer het majesteuze van Fanfare meemaken.
De laatste keer voluit, bijna scheuren, in de “Triangle” in de closer.
De laatste keer de show uitlopen op adrenaline en mijn instrument afzetten.
De laatste keer omhoog kijken, en (bijna) het hele publiek zien staan.
De laatste keer het veld aflopen naast Yoshi.
De laatste keer de speeches na de shows, de eerste keer met iedereen in tranen.
De laatste keer het veld op voor de uitslagen.
De laatste keer aanhoren dat we tweede zijn geworden.
De laatste keer mijn instrument inpakken en mijn uniform uittrekken.

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.