HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

9 juni 2015 - Demy start zijn 2e seizoen

Het is weer zo ver, de drumcorps spullen zijn weer uit het stof gehaald. De sportschoenen zijn weer stak aangetrokken, de lippen staan weer in de DCT en de geur van zonnebrand overheerst. Ja, drumcorps seizoen is weer begonnen!

 

Na het ongelofelijk naar mijn zin gehad te hebben in 2012 bij de Boston Crusaders dacht ik eigenlijk dat dat het einde zou zijn van mijn DCI carrière als spelend lid. En daarom was ik ook gewoon aan een nieuwe studie begonnen in Eindhoven en had DCI lopen aan de kant gezet, DCE was wel genoeg.

 

Maarja... dan ben je 21, en is het 2015 seizoen je laatste kans om de ervaring van je leven nog één keer te kunnen beleven. En dan gaan de mensen om je heen ook ineens vragen waarom je in vredesnaam je age-out seizoen niet loopt?! (Vooral Robby Overvliet!) En tja, dan gaat het toch weer kriebelen, je kijkt wat "oude" filmpjes en foto's terug van 2012 en beseft dat het toch wel héél erg tof zou zijn om dat nog een keer mee te kunnen maken.

 

Dus besloot ik er tóch voor te gaan, helaas kwam dit besluit voor mij pas ergens eind November dus moest ik aan de bak om alles waar te kunnen maken. Ik heb m'n studie voor een half jaar op pauze gezet en ben op zoek gegaan naar werk want zoals we allemaal weten is een seizoen DCI geen kattenpis. Mede daardoor en door het sterke familiegevoel ben ik weer bij de Boston Crusaders uitgekomen!

 

Omdat ik daar al eerder heb gelopen heb ik kunnen regelen dat ik naar geen enkel kamp hoefde te komen, ik stuurde gewoon elke maand een filmpje op met de vorderingen. Achteraf ging dat niet zo soepel als ik had verwacht aangezien de gehele staf veranderd is sinds 2012, zowel muzikaal als visueel. Maar allemaal prima verlopen en ze wouden mij wel hebben gelukkig! Het vervolgens zoeken naar een baan verliep ook niet helemaal vlekkeloos maar uiteindelijk (Eind Februari) een degelijk baantje in een magazijn kunnen vinden waar ze mij prima aan het werk konden houden tot van voor mijn vertrek!

 

De laatste week in Nederland tot aan m'n vertrek was een hele rare en onrealistische week, gedurende die hele week was ik afscheid aan het nemen van alles en iedereen terwijl ik nog helemaal niet het idee had dat ik bijna zou vertrekken en al die mensen voor een paar maanden niet zou zien! En dan gaat zo'n week toch ineens wel heel snel en besef je dat het tijd is om alles achter te laten en je volledig te gaan focussen op die 12 minuten show.

 

De derde zaterdag in mei was het dus zo ver en al heel vroeg vloog ik want ja, dan zijn de vluchten het goedkoopst! En op een of andere manier heb ik altijd wat ongeluk als ik ga vliegen maar staat er ook wat geluk tegenover. Zo was mijn vlucht vanaf Amsterdam naar New York vertraagd maar uiteindelijk belande ik in de exit row in economy plus of hoe ze dat ook noemen en had ik zeeën van beenruimte, en dat kan ik best gebruiken! Eenmaal in New York was ik al snel door de douane met m'n visum, erg lekker om een keer níet 3 uur vast gehouden te worden! Maar New York zou New York niet zijn als er niet veel andere spannende dingen zouden gebeuren! Zo stond ik in de wachtrij om door de scans te gaan bij de douane toen en een paar meter verderop iemand met een harde gil knock-out ging. Dan schrik je toch wel even! Bleek achteraf een epileptische aanval te zijn ofzo, niks aan de hand. Even later toen ik rustig van winkel naar winkel aan het slenteren was bleek er een of andere behoorlijk serieuze melding binnen te zijn gekomen en moest iedereen, echt iedereen, stil blijven staan waar ze stonden in de hele terminal, en zo'n terminal in NY heeft 140 gates dus dat is best groot. Zeker 10 minuten heeft niemand mogen bewegen. Geen idee wat er uiteindelijk aan de hand was, altijd spannend daar. Uiteindelijk een goede vlucht naar Albany gehad in het kleinste vliegtuig waar ik ooit in had gevlogen.

 

 

 

Die middag en avond was het geweldig om al die oude bekenden van 2012 weer te zien na bijna 3 jaar!! (Niet dat dat er heel veel zijn) toch voelde het die eerste dag nog wel wat onwennig om weer terug te zijn. Sindsdien zijn we keihard aan het repeteren, 12 uur per dag! Heerlijk! En de nieuwe staf is ook heerlijk direct en heeft oog voor detail vanaf het begin! Alle ingrediënten om er een top zomer van te maken!

 

Het weer is niet helemaal wat je in gedachte hebt als je aan DCI denkt, Vermont is een beetje als Nederland alleen dan wat wisselvalliger. Het ene moment is het lekker weer en loop je zonder t-shirt in de zon, het andere moment loop je met een lange broek, 2 t-shirts, een trui en je corps-jack en sta je alsnog te klappertanden! Ik voel mij hier helemaal thuis dus! Kort daarna was het op maandag was het drumcorps-kerst toen er stapels met dozen voor de school stonden met daarin: gloednieuwe horns!!!! De dag daarna zijn de de nieuwe horns gaan gebruiken, erg cool maar aan de andere kant zou ik liever een oud wrak hebben tijdens move-ins! Ik ben veel te zuinig op deze nieuwe!

 

 

 

Van 2012 kon ik mij nog wel herinneren dat het eten erg goed was maar tóch weten ze mij 4 keer per dag weer te verbazen. Zo veel keuze uit heerlijke dingen waar je je buikje rond van kunt eten! En mijn moeder maar bezorgd zijn dat ik af zou gaan vallen, maak je maar niet druk, ik vul alles goed aan! De eerste zaterdag (23 Mei) hadden we een korte parade in t-shirt door het dorp waar we verblijven voor memorial day, érg Amerikaans maarja. Later vandaag heb ik m'n uniform gepast, dan gaat het pas echt kriebelen, ik kan niet wachten tot we shows gaan draaien en op tour gaan!

 

Dat was het voor nu wel weer even, anders kom ik niet aan mijn slaap! Ik ga mijn best doen om jullie eens in de zoveel tijd up to date te houden ook al zijn de wifi mogelijkheden hier nog érg beperkt! (Amerika loopt achter!)  

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.