HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

30 juni 2015 - Gerjo zijn eerste week op tour

De grillen van de eerste week tour. Zo dan nu eindelijk ook een uitgebreide update van mijn kant voor de volgers van Dutch in DCI.

 

Mijn laatste “Spring Training” als lopend zit er al anderhalve week op. Ik weet niet of het ligt aan feit dat dit mijn laatste keer is of omdat de show en de groep zo geweldig is dit jaar, maar de eerste 4 weken zijn voorbij gevlogen. In mijn eerdere artikel beschreef ik al dat er dit jaar een frisse wind waait door het corps dankzij wat stafwisselingen, een nieuwe groep maar ook een oude groep die niet kon wachten om de schouders eronder te zetten en The Regiment weer terug op de plek te krijgen waar ze hoort. The City of Light -show staat inmiddels volledig op het veld en zowel staffleden als leden zijn erg blij met het resultaat. De show is verreweg de zwaarste en moeilijkste show die ik in mijn carrière heb gelopen. Wat ook niet mee helpt is dat verreweg de zwaarste instrumenten gebruiken in DCI. Maar de staff heeft een goed doordacht programma opgezet om ons klaar te stomen voor het uitvoeren van de show, wat nu blijkt goed heeft geholpen.

 

 

De eerste anderhalve week van tour is erg snel gegaan. De eerste 4 dagen stonden volledig in het teken van het reizen van de Oost- naar de Westkust. Dit hield in dat we overdag trainden en aan het eind van de avond snel alles inpakten om zo weer gemiddeld 10 uur te overbruggen naar het Westen. In deze dagen bleek snel hoe professioneel de ledengroep is. Lange busritten en lange (erg warme) trainingsdagen weerhielden ons er niet van om dag in dag uit ontzettend veel voor elkaar te krijgen als het om de show gaat. Deze 4 dagen werden gevolgd door 4 show-dagen in Californië. De trainingsuren werd gekort tot gemiddeld 6 uur per dag en met een show in de avond. Het is duidelijk dat het corps een aantal jaar niet aan deze kant van het land is geweest want we werden met open armen ontvangen. Het publiek vind onze show geweldig en al die energie wat moeilijk te omschrijven is vormde een uitstekende drijfveer voor de intense trainingsdagen; deze groep weet hoe zij zichzelf moeten pushen dag in dag uit in alle omstandigheden. Gister hadden we dan onze welverdiende vrije dag aan het strand in Santa Barbara, CA waar dankbaar gebruikt werd gemaakt van de zon, zee, strand en barretjes. Op dit moment hebben we een aantal trainingsdagen om de aantal veranderingen door te voeren en om de nodige lagen vuiligheid van de show af te schrapen. Ik kan niet wachten we de volgende show-dagen hebben, helaas wel de laatste in Californië voordat we naar Arizona gaan.

 

Hier volgen wat interessante inside weetjes van mij vanuit de Phantom Regiment:

 

  • Wist je dat we twee gloednieuwe equipment-trailers hebben; 
  • En dat ik hierdoor nooit meer met een instrument koffer hoef te zeulen omdat we speciale kasten hebben voor de tuba’s; 
  • Ook hebben we in 1 van de trucks kastjes voor onze welbekende witte helmen, 1 daarvan is gesponsord door de Nederlandse Alumni die vanaf 2002 tot 2015 hebben gelopen bij The Regiment en een aantal zijn gesponsord door George Hopkins; 
  • Wist je dat mijn uniform al 3 keer vermaakt is omdat de naaidames vonden dat mijn billen er niet goed genoeg in uit kwamen; Wist je dat je als sectionleader in de Phantom Regiment deels lopend lid, section-tech en tourstaff bent; 
  • Zo moet ik dagelijks horn-moves uitdenken die eigenlijk bedoelt zijn voor trompet-spelers, coördineer ik de nodige reparaties aan de tuba’s en andere logistiek zoals het laden van de bagage onderin de bussen en word er verwacht dat ik ten aller tijde als perfect voorbeeld kan worden gebruikt. En ik hou er van!! 

 

Tot slot dan eigenlijk mijn minst favoriete paragraaf; de competitie. Ik heb al meerdere malen de vraag gehad of het toch allemaal wel de goede kant op gaat met de show dit jaar en of ik het toch wel naar mijn zin heb gezien de scores die we krijgen. Ja, The Blue Knights zijn boven ons geranked voor 1 show en de aansluiting met de top is nog niet bepaald in zicht. Ik kan daarop een kort en een lang antwoord geven en zal het allebei doen. In het kort komt het op neer dat het doel voor het corps is om “gewoon” weer in de top 5 te staan. Het lange antwoord is dat we na afgelopen jaar een inhaalslag te maken hebben om de aansluiting weer te vinden. Iets wat absoluut niet makkelijk is met de huidige competitie die ijzersterk uit de startblokken komt. The Phantom Regiment is traditie getrouw een oude diesel die een show brengt die veel tijd nodig heeft om the ontwikkelen. Regiment shows zijn vaak niet te vergelijken met andere shows als het (en dit is voor de kenners) om muzikaliteit en frasering gaat. Iets wat voor de jury-leden vaak wat tijd nodig heeft voordat zij dit zien en waarderen in de vorm van nummers die iedereen zo graag volgt en conclusies uit trekt. En dit klinkt ontzettend “cheesy’ maar ik haal nog altijd de meeste voldoening uit de staande ovaties en de fans die naar de bussen komen om foto’s te nemen met ons omdat ze de show en de uniformen zo geweldig vonden.

 

Kortom ik heb hier werkelijk waar een fantastische zomer tot nu toe! Dankzij de groep, de staff en vrijwilligers, de fantastische show en het fantastische publiek aan de Westkust. Deze zomer krijg ik helaas niet voor niets, en ik ben daarom ook erg blij dat ontzettend veel mensen de tijd en moeite hebben genomen om op mij te stemmen in de webvoting! Op deze manier maak ik kans op een scholarship van $1000,-, welke ik goed kan gebruiken om het gat in mijn begroting te dichten. Tot de volgende update!

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.