HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

26 december 2012 - Koen Otten doet drie keer auditie

Hallo allemaal, Ik ben Koen Otten. Ik speel nu 12 jaar trompet waarvan 4 seizoenen bij Beatrix Drum&Bugel Corps en 8 jaar bij Jong Beatrix Mars en Showband. Ik ben nu 20 jaar en mijn ageout jaar is in 2014. Ik heb afgelopen jaar besloten dat ik DCI wilde lopen en ben twee weken geleden ben ik terug gekomen uit Amerika. Wat een ongelofelijke ervaring was dat! Ik heb auditie gedaan bij Carolina Crown, Blue Devils en Bluecoats.

 

Voor mijn eerste Auditie bij Carolina Crown had ik mijn vlucht niet helemaal goed geboekt. Ik kwam vrijdag om half 7 aan in Charlotte, NC en om 8 uur begonnen de audities. Ik had dus een uur of 20 niet geslapen en moest me koste wat kost goed concentreren. Voor het eerst zag iedereen elkaar, en wat een hornline stond er zeg. Ongeveer 150 jongens en meiden die allemaal bij Carolina Crown wilde lopen. Dit was dan nog één van de drie auditiekampen, ik denk dat er in totaal wel rond de 500 mensen auditie doen dit jaar voor de Brass. Na een slopende dag viel ik in slaap in het auditorium onder het getik van tientallen trommelaars. Gelukkig was ik de volgende ochtend goed uitgerust voor weer een lange dag, van 9uur in de ochtend tot 11uur in de avond werd er gerepeteerd en geauditeerd. Ik was als een van de eerste voor mijn individuele auditie die redelijk goed ging al zeg ik het zelf. Na je individuele auditie werd je onderverdeelt in twee groepen. Het Cream Team en het Purple Team. Als je bij het Purple Team zat had je geen, of een hele kleine kans op een spot. Spots werden alleen gegeven aan mensen die in het Cream Team terecht kwamen. Gelukkig was ik daar één van. Na de hele dag gespeeld te hebben was het een opluchting dat we de volgende dag ook een paar uurtjes aan visual gingen besteden. Ook hier kreeg je een algemene auditie en een auditie die wat meer privégericht was. Je moest met een groepje van 4 man een oefening uitvoeren op tempo 130 en 170. Er werd vooral gekeken naar de timing van je voeten. Aan het einde van de middag kwamen alle secties bij elkaar en speelde iedereen voor wat ze ingestudeerd hadden. Ook kwamen er veel ouders kijken die alle jongeren daarna op kwamen halen. Wat ik het gaafste aan dit weekend vond was toch eigenlijk wel het moment waarop Matt ons allemaal ging pushen om zo hard mogelijk te gaan. We zaten op een akkoord en het was de bedoeling om zo sterk mogelijk te spelen als je kon, maar het moest wel mooi blijven. Als je dan met 150 brassleden staan die allemaal een goed nootje kunnen spelen is dat een ongelofelijk kippenvelmoment. Toen de audities voorbij waren werd ik opgenomen bij de familie Barnette, welke echt heel vriendelijk waren en alles deden om het mij en Bouke zo goed mogelijk naar ons zin te maken. We zijn met dit gezin ook nog naar een NBA basketbal wedstrijd geweest wat echt een leuke ervaring was.

 

 

 

Na 2 dagen aan de oostkust die gevuld werden met Amerikaanse cultuur, winkelen, oefenen en rondrijden. Was het voor mij tijd om door te trekken naar de westkust voor mijn volgende auditie. Ik had een prima vlucht en met maar twee uurtjes vertraging kwam ik in San Francisco aan. Hier moest ik nog een trein nemen en werd ik op het station opgewacht door Olivia Hansen, een guardlid van de Blue Devils. Met haar heb ik de dagen rond Thanksgiving doorgebracht. Ik heb heel veel van haar geleerd wat Amerikaanse cultuur betreft. Ook was ik uitgenodigd om mee te gaan naar het Thanksgiving diner bij familie van de familie Hansen. Wat een vreselijke eetpartij was dat, ik heb nog nooit zo veel gegeten in een dag. Na de gezelligheid van Olivia waar schaatsen, winkelen, sushi eten met haar vriendinnen en natuurlijk veel rondrijden de hoofdrol speelden. Ging ik naar de auditie van de guard van de Blue Devils waar ik opgehaald zou worden door Gail Schultz. De volgende dag begon mijn auditie bij Blue Devils. Dit was wel heel wat anders dan bij Carolina Crown. Na de registratie begonnen we met bijna een uur stretchen gevolgd door twee uur lang oefeningen op een cross the floor manier. Na deze oefeningen gingen we naar buiten om te lopen. Het was in Californië een respectievelijke 23 graden dus dit was helemaal geen straf. De rest van de dag werd gevuld met visual oefeningen in alle soorten en maten. Toen de dag om 5 uur voorbij was had ik mijn muzikale auditie nog niet gedaan. Ik stond wel op het rooster om geauditeerd te worden. Dus ik moet wachten, en ik kon er niet achter komen hoe lang nog. Dit was echt zenuwslopend omdat ik niet teveel wilde spelen maar ook niet onopgewarmd aan wilde komen. Toen ik mijn auditie eindelijk had als een na laatste liep het al tegen zessen. Mijn auditie ging goed en ondanks dat ik heel nerveus was. Na mijn audite was ik uitgenodigd om bij het Award Banquet van de Blue Devils aanwezig te zijn. Dit was ook een hele beleving. Het was in het Hilton Hotel van Concord waar het eten dus echt subliem was. De award’s werden uitgereikt en de ringen werden opgehaald door de leden. De volgende dag was wederom gevuld met visual oefeningen. Aan het einde van de dag werden we onderverdeelt in een aantal groepen. Ik zat helaas bij de groep die niet verder in het auditieproces zou komen. Wel heb ik heel veel nuttige dingen geleerd en ik had nog een auditie te gaan. Toen ik op Gail zat te wachten kwam John Meeham nog persoonlijk naar me toe om te vertellen dat hij het jammer vond dat hij me niet verder door kon laten. Ik was spelend goed genoeg voor een callback maar ik moest aan mijn visual werken, wat natuurlijk heel hoog staat bij Blue Devils. Hij hoopte me wel volgend jaar weer terug te zien. De volgende dag had ik beloofd om wat vrijwilligerswerk voor de Blue Devils te doen. De dvd’s van 2012 waren net gemaakt en moesten allemaal worden verzonden. Dat was dus mijn werk, maar ik ging wel mee naar het kantoor van de Blue Devils en ontmoete daar een aantal personen zoals David Gibbs en Pete Emmonds. De volgende dag hielp ik ook mee bij de Blue Devils en heb ik samen met Scott Johnson de truck uit- en ingeladen. De volgende dag heb ik San Francisco downtown bezocht, een complete tour door china town, de golden gate bridge en de nodige warenhuizen. Ookal was ik helemaal alleen, ik heb toch een leuke tijd gehad en ik vond het bijzonder om deze stad te verkennen. De dag erna heb ik nogmaals voor de Blue Devils gewerkt en heb ik voor Gail hutspot gekookt, wat zo in de smaak viel dat ik het recept maar in het Engels moest opschrijven.

 

Op vrijdag was het tijd om te vertrekken naar Los Angeles want ik zou in deze regio op zondag mijn auditie bij Bluecoats hebben. Ik kwam bij het gezin van Pat Siedling terecht, de regiomanager van Stanbury Uniforms. Hij nam mij op zaterdag mee naar de wedstrijd van de lokale High School Bands. Een ervan speelde zijn zoon in als contra, het meest spectaculaire was nog wel dat ik ook in de avond werd meegenomen naar een andere categorie. Namelijk de grootste bands, waar soms waar wel tot 300 leden in een band zaten. Soms was het veld gewoon te klein om er een normale show op te lopen, maar het geluid deed er zeker niet onder! Op deze dag, omdat ik met Pat mee was, heb ik zoveel handen geschud van band directeuren en ex-drumcorps members dat ik het niet eens meer kon tellen. Op zondag was mijn auditie bij Bluecoats. We gingen erg vroeg van huis weg omdat we eerst nog 2 uur moesten rijden naar de zuidkant van Los Angeles. Eenmaal hier aangekomen begonnen we na de registratie met ademhalingsoefeningen. Waarna we met het spelen begonnen. Voor de individuele audities was ik als vierde en het ging echt heel goed. Na het middaguur werd er buiten een paar uur gelopen en sloten we af met gezamenlijk met de hele Brass een aantal nummers te spelen waaronder ‘The Boxer’ bekend van de 2008 show van Bluecoats. Aan het einde van de dag werden de callback’s bekend gemaakt. Ik had een 8,4 gekregen voor mijn individuele spel, het hoogste cijfer van alle soprano’s. Ook kreeg ik van het captionhead mee dat ik 70% kans had om een spot te krijgen bij het camp in Januari. Ik besloot dus bijna direct om terug te gaan naar Bluecoats, aangezien de kansen bij Crown een stuk lager waren en ik daar nog minstens twee keer terug zou moeten gaan voor ik zekerheid had. Op de maandag vertrok ik in de avond maar eerst had Pat nog een hele tour door Los Angeles voor mij gepland waarmee hij mee naar de Studio’s van Walt Disney en Warner Brothers bracht. Hollywood boulevard, Beverly Hills en Santi Monica Pier kwamen ook nog aan bod deze dag. Waarna ik kaar het vliegveld werd gebracht waar ik nog een 16uur durende trip tegemoet zag voordat ik in Nederland aan zou komen. Ik kijk er elke dag naar uit om begin Januari terug te gaan naar Bluecoats, en de tickets zijn al geboekt. Bij de rest van de copsen heb ik ongelofelijk veel geleerd en ik heb een vreselijk boeiende ervaring achter de rug. Dus ook al krijg ik niet de kans om DCI te lopen volgend jaar, heb ik in ieder geval wel al een levenservaring achter de rug!

 

Koen

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.