HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

22 januari 2011 - Martijn naar Madison Scouts ipv Bluecoats

Mijn naam is Martijn Verstelle, 19jaar, en komend seizoen loop ik voor mijn 5e jaar bij Juliana Drum & Bugle Corps uit Middelburg waarvan dit mijn 3e jaar is op mellophone.

 

Al sinds kleins af is het mijn droom om bij een DCI corps te lopen. De laatste jaren heb ik alle corps en de daarbij horende shows goed gevolgd. En de Bluecoats vond ik er wel erg bovenuit steken. Erg leuke shows met veel entertainment. In het weekend van 27 november was het eindelijk zover. Ik zou auditie gaan doen bij mijn favoriete corps.

 

In de nacht van donderdag op vrijdag waren mijn ouders zo lief om mij vanuit Zeeland naar Schiphol te brengen. Daar aangekomen heb ik ingecheckt en afscheid genomen van mijn ouders. Ik stond er nu voor een groot deel alleen voor. Na nog wat dollars gepind te hebben ging ik bij mijn gate zitten. Na een half uurtje arriveerde daar mijn reis en auditie genoot Erwin. Hij ging ook auditie doen bij Bluecoats voor de pit.

 

Na nog wat te wachten begon de extra controle bij de gate. Dit is standaard voor alle vluchten naar de USA. Er wordt aan je gevraagd wat je gaat doen en hoe lang je van plan bent om te blijven. Ook je handbagage wordt nog een keer gecontroleerd en je moet door een ‘body-scan’. Daarna konden we eindelijk boarden en onze weg vervolgen naar Canton, Ohio.

 

Na een lange en redelijk comfortabele vlucht (ik had niemand naast mij waardoor ik twee stoelen voor mijzelf had) landde het vliegtuig op het vliegveld van Detroit. Hier aangekomen werden Erwin en ik nog maar eens twee keer ondervraagd wat wij hier kwamen doen. Die Amerikanen kijken je toch een beetje raar aan wanneer je verteld dat je als Nederlander even een weekendje naar de USA komt om auditie te doen voor een ‘Drumcorps’ (ook de meeste Amerikanen hebben geen idee wat dit is). Hierna moest we ons aardig haasten om op tijd te zijn voor onze binnenlandse vlucht naar Canton. Deze vlucht was helaas iets minder comfortabel omdat het een propellervliegtuig was.

 

Op Canton aangekomen hebben werden Erwin en ik opgehaald door een auto van ons hotel. Hier scheidde de wegen van Erwin en ik omdat we niet hetzelfde hotel hadden. In het hotel heb ik mij even vermaakt met mijn laptop. ’s Avonds werd er op mijn deur geklopt. Slaperig van de reis deed ik de deur open. Voor mij stond een jongen die vroeg of ik ook auditie ging doen bij de Bluecoats. Hij nodigde me uit om mee te komen naar de kamer naast mij. Hier waren ongeveer 7 mensen die er ook voor het auditie camp waren. Hiermee heb ik wat gepraat en ben daarna naar gaan slapen.

 

De volgende ochtend reed ik met een van de vets uit het hotel mee naar de auditie locatie. We waren een van de eerste. Samen men hun heb ik alles klaar gezet voor de hornline. Na een paar uurtjes begon de registratie. Hierna volgde er een verhaal door de corpsdirector over de Bluecoats en het auditieproces. Hierna ging de hornline samen stretchen. Heel uitgebreid. Daarna gingen we een dans uit de show van 2010 leren. Dit was erg leuk en ging erg goed! Hierna gingen we wat basics doen. Na een snack begon het muzikale deel. Het was erg wennen maar ik heb veel geleerd.

 

’s Avonds moest ik mijn persoonlijke auditie doen. Ik was enorm zenuwachtig en had er gewoon last van mijn maag van. Hier draaide het toch allemaal om. In een klein lokaaltje stond ik alleen voor de mellophone section leader. Mijn auditie duurde ongeveer 3.5 minuut en ging volledig de mist in. Ik baalde er enorm van… De rest van de avond heb ik niet meer echt genoten en ben daarna snel in mijn slaapzak gekropen. De volgende dag nog een groot visual blok gedaan en veel geoefend met de hele hornline op een aantal nummers voor de show and tell van die middag.

 

Rond de middag werd ik samen met nog een mellophone speler bij de mellophone section leader geroepen. Hij vertelde ons dat we helaas geen spot of callback hadden. Ik baalde er enorm van maar had het wel een beetje verwacht door mijn auditie.

Aan het eind van de middag was de show and tell. Voor een enorm publiek stond ik toch samen met nog 90 andere hornline spelers een aantal nummers te spelen. Op dat moment was ik toch wel heel tevreden dat ik naar het camp was gekomen. Het was een geweldige ervaring. Ik kan tenminste wel zeggen dat ik geprobeerd heb om bij mijn favoriete corps te komen.

 

Deze maand ben ik druk bezig geweest met een auditie video. Deze heb ik naar een aantal corps gestuurd. En sinds deze week heb ik een spot aangeboden gekregen bij de Madison Scouts. Ik ben hier enorm blij mee! De Madison Scouts zijn een corps met enorm veel historie en geweldige shows. Ik ben dus ook enorm trots dat ik hier komende zomer tussen loop.

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.