HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

18 augustus 2009 - Mijn zomer bij Carolina Crown

Zo achteraf voelt het geweldig om age-out te zijn. Na 3 jaar lang DCI te hebben gelopen voelt het echt super om het nu niet meer te hoeven doen. Maar laat ik vooraan beginnen.

 

Ik had in November auditie gedaan bij de Blue Devils uit Californië. Helaas had ik het daar niet gered maar het was niet anders. Vervolgens heb ik auditie gedaan bij zowel Bluecoats als Carolina Crown. Bij Crown reageerde sneller en in december vloog ik naar Fort Mill, SC om auditie te doen. Mijn eerste auditie ging en ik mocht terug komen. De camps gingen achteraf gezien snel voorbij en nadat ik in maart een spot had gekregen ging het helemaal snel.

 

In mei waren de move-ins. We repeteerde voor 3 weken bij een privé universiteit ergens in North Carolina. We hebben het meerdendeel van de show hier geleerd. Na deze 3 weken zat de drill erin. Het enige wat toen nog niet af was, was de karakterisatie van de leden. Dit is een proces dat de hele zomer zou gaan innemen. Na een korte pre-tour hadden we weer een week repetitie in Fort Mill, SC voor dat we voor onze eerste show vertrokken. Aan het einde van move-ins hebben alle leden een "kraal" gekregen. Deze groene kraal was een bewijs dat je lid bent van Carolina Crown 2009.

 

De eerste weken van tour gingen vrij snel voorbij. Voor ik wist zaten we in Normal, IL. De BOA Clinic (Bands of America). Het was een eer om deze clinic te doen en was ook zeker de moeite waard. Op zaterdag avond was het feest compleet toen we hoorde dat we zowel Cavaliers als Phantom Regiment verslagen hadden. Ook in de dagen erna waren "beter" dan de meeste van onze tegenstanders. Dit resulteerde in de hoogste score voor de 4th of July ooit in DCI. Het leek allemaal erg goed te gaan en dat ging het ook.

 

Op onze weg de week erna richting Orlando hebben we veel regen gehad. Veel repetitie tijd is toen verloren gegaan. Op 1 van de repetitie dagen besloot de staf ondanks de regen toch door te repeteren onder het mom van "whatever it takes!!". Dit heeft ervoor gezorgd dat de ziekt " the Crown " in het leven werd geroepen. In de 2e week na onze monster score waren allemaal ziek. Gelukkig was het geen Mexicaanse griep, maar wel een sterke variant ervan. We zagen onze kansen weg glijden. Ook in de scores was te zien dat er iets gaande was. Gelukkig hebben we allemaal overleefd.

 

In de weken na ons herstel hebben we als korps besloten dat het een lange en misschien onmogelijke inhaalstrijd zou gaan worden, maar dat was het wel waard vonden wij. De repetitie's werden langer. Dagen van 8 tot 6 en dan nog een show waren realiteit. Iedereen had het zwaar maar we wisten... het is het waard. We zagen tijdens ons herstel een dieptepunt van het seizoen. Ondank al het harde werken wist Vanguard ons dan toch in te halen. Dit heeft ons gemotiveerd om nog harder te werken.

 

Allentown.. een week voor finals. Dit was de show waar Carolina Crown moest laten zien wat ze waard waren. Na een geweldige show op zaterdag stonden we boven verwachting 1e op die avond en 2e overal. Ons geluk kon niet meer op. Het was nu alleen nog maar een sprint naar de finis(h) en daarna zou het voorbij zijn. Voor sommige voor altijd. Finals week hebben wij in Bloomington doorgebracht. We sliepen in Star Hall, de oude school van Star of Indiana en we repeteerde in IU, finals stadion van vorig jaar. Het waren 2 lange dagen van 7.00am tot 11.30 pm maar de show werd cleaner en cleaner.

 

Op woensdag avond vertrokken we richting Indianapolis. Ondanks dat het finalsdagen waren repeteerde we nog steeds van 8 tot 4. We mochten niets meer veranderen, alles moest cleaner en beter dan we het ooit gedaan hebben. Na een show die niet helemaal lekker liep op Quarterfinals waren de laatste 2 shows geweldig. De energie van het veld en reactie van het publiek..... GEWELDIG. Eigenlijk maakt het ons niet meer uit toen we voor de retreat het veld opgingen. We wisten dat dit jaar het beste jaar van Crown ooit was. We een geweldige show gelopen. Wat wil je nog meer. Het was voor veel mensen geen verrassing dat de Blue Devils met hun super cleane show wonnen. Zij hebben dit jaar een nieuwe definitie gegeven aan individueel marching clean want dat waren ze. Toch ben ik niet met lege handen naar huis gekomen. Crown wist een mooie tweede plek te pakken met een score van 97.500 en ook de Best Brass (Jim Ott) Award mee te nemen. Dit was overigens de eerste caption award die Crown OOIT heeft gewonnen.

 

 

Zoals jullie hebben kunnen lezen heb ik een hoop beleefd en meegemaakt. Ik heb drie DCI kunnen lopen en het waren drie geweldige jaren. Mijn laatste jaar was de kers bovenop een taart en maakte het helemaal compleet. Ik heb Crown niet het plezier gehad dat ik bij Glassmen wel had. Dit was omdat goed zijn komt met een prijs en dat is veel repeteren en weinig tijd voor andere dingen. Ik wil Dutch in DCI bedanken voor de steun die zij dankzij de leden mij hebben kunnen geven. En voor de mensen die nog twijfelen of ze het een keer willen doen.....

HET IS HET WAARD!

 

Erik van Doorn


Glassmen 2007 - 2008
Carolina Crown 2009

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.