HomeOver onsNieuwsScholarshipsWebvotingLid wordenDCI AlumniContact

Nieuws

16 september 2009 - On tour met Vanguard

Onze move-inn was op vrijdag 22 mei en begon met een meeting in de corps-hall. We kregen eerst wat algemene informatie over het hoe en wat de komende weken(niet echt nieuwe informatie meer) en daarna een speech van ‘’corps-legend’’ Myron Rosander.

 

In tegenstelling tot andere corps hadden wij onze pre-tour/spring training niet op één plaats maar zijn we elke week naar een andere housing gegaan. Dit omdat het heel moeilijk is om housing in mei/juni in Californië te krijgen omdat scholen daar veel later eindigen. Hoogtepunt was onze housing in Weed(leuke woordspeling) in Noord-Californië. Hier zaten wij midden in de bossen, omringd door bergen en zelfs een (slapende) vulkaan. Dieptepunt was (voor mij in ieder geval) onze housing in Fresno, we hadden onze housing op de university, een enorme campus, waardoor we wel in studentenkamers sliepen, maar wel bijna een half uur moesten lopen naar het veld.

 

En toen begon tour dan echt, elke dag of twee dagen naar een nieuwe locatie, soms wel beschikking over je koffer, soms niet. Ach, je went eraan. Ontzettend gave shows gelijk aan het begin al, onze eerste show was in Riverside(geloof ik) en er zat 3000/4000 man, wat een ongelooflijke staande ovatie opleverde bij onze Company Front aan het einde van de show(er zouden nog vele volgen).

 

Een week daarna(kan ook iets langer zijn, je raakt besef van tijd volledig kwijt) grote show in het Stanford stadion, indrukwekkend is een understatement. We wisten het ‘s middags al (we repeteerden er overdag) dit zou gaaf worden, er is een enorm steile, hoge tribune. Combineer dat met ontzettend veel SCV/BD alumni en je hebt de avond van je leven.

 

In de week erna nog een ‘’free day’’ in Santa Barbara gehad, een kustplaats in het zuiden van Californië. Zeer welkom bij iedereen, na meer dan een maand non-stop trainen. De hele middag/avond rondgehangen op het strand en in de restaurants in de stad. We hebben daarna nog een halve ‘’free day’’ op 4 Juli(nationale feestdag)gehad, één in Denver, en één in San Antonio(de dag na de regional, wanneer elk corps in DCI zijn ‘’free day’’ had. Deze waren kwalitatief een stuk minder doordat we meer in het land zaten, waar meestal een stuk minder te doen is(behalve de bekende ‘’Mall’’).

 

Na San Antonio kwam het seizoen in een stroomversnelling terecht, er zijn dan eigenlijk geen kleine show meer, en doordat er bijna elke dag een show is, repeteer je ook een stuk minder natuurlijk. En toen kwam ‘’The Flu’’. Al veel over geschreven door verscheidene mensen, ik kan er eigenlijk alleen maar aan toevoegen, ik heb nergens last van gehad, een hoop andere leden echter wel, wat gewoon zwaar klote is met repeteren.

 

En toen was het finals week, erg leuk, maar ook weer niet. Iedereen verlangd heel erg naar het einde, maar weet ook dat voor een hoop mensen het einde het einde is, nooit meer trainen, nooit meer busritten en nooit meer optreden. Een hoop tradities die plaatsvinden(Age-out basics, Green Feather Ceremonie etc.) en natuurlijk nog quarters, semis en finals.

Ik wil ieder lid van DutchinDCI hartelijk bedanken voor zijn of haar steun, voor alle leden die twijfelen of dit wat voor hen is: You don’t know untill you’ve done it.

 

Tot op het Banquet,
Jort Wierema

Laatste nieuws

Twitterfeed

Trivia

Wie was de eerste Nederlandse DCI wereldkampioen?

Oscar Brusse won met de Blue Devils in 1996 als eerste Nederlander de wereldtitel in de hoogste divisie. Er werden dat jaar overigens twee corps gekoond tot DCI kampioen want Blue Devils en Phantom Regiment haalde dat jaar exact dezelfde score in DCI Finals.